วันนี้ 12:14พันธุ์ธัช จ่าย ฿420
+4
ระบบสมาชิกที่ลูกค้าไม่ต้องพกบัตร ไม่ต้องสแกน และทั้งบ้านใช้แต้มร่วมกันได้ ข้อมูลในหน้านี้เป็นร้านสมมติ
ตัวเลขที่เจ้าของร้านอยากรู้ที่สุดไม่ใช่ยอดขาย แต่คือ มีกี่คนที่กลับมาซ้ำ เพราะลูกค้าเก่าคือกำไร ส่วนลูกค้าใหม่คือค่าโฆษณา
ไม่มีใครต้องกรอกอะไร ไม่มีพนักงานต้องกดอะไรเพิ่ม ตัวเลขพวกนี้เกิดจากสลิปโอนเงินที่เข้าบัญชีร้านอยู่แล้วทุกวัน
ระบบแยกให้เองว่าใครมาบ่อย ใครเริ่มห่างหาย ป้าย หาย 34 วัน คือสัญญาณที่ร้านทั่วไปไม่มีทางเห็น จนกระทั่งยอดตกไปแล้วสามเดือน
ครอบครัวศรีเพ็ญคือสมาชิกกลุ่มเดียว สี่คนใช้แต้มร่วมกัน ใครจ่ายก็เข้ากองเดียวกัน ระบบสมาชิกทั่วไปทำแบบนี้ไม่ได้
เลือกกลุ่ม เขียนข้อความ กดส่ง คนที่ได้รับคือ คนที่เคยเดินเข้าร้านและรู้แล้วว่ารสชาติเป็นยังไง อัตราการกลับมาจึงต่างจากโฆษณาคนละเรื่อง
ไลน์คิดเงินตามจำนวนข้อความที่ส่ง ส่ง 31 กลุ่มที่มีแนวโน้มกลับมา ถูกกว่าและได้ผลกว่าส่งทั้ง 214 กลุ่ม
ไลน์บอกได้แค่ว่าส่งไปกี่ข้อความ มีคนเปิดอ่านกี่คน แต่บอกไม่ได้ว่าใครกลับมากินจริง เพราะไลน์ไม่เห็นเงินที่เข้าบัญชีร้าน
ส่งโปร ลูกค้ากลับมา จ่ายพร้อมเพย์ ระบบจับคู่ได้ว่าเป็นคนเดิม จึงตอบได้ว่าโปรตัวไหนคุ้ม ตัวไหนไม่คุ้ม
แอดไลน์ร้านครั้งเดียว ผูกบัญชีที่ใช้โอนครั้งเดียว หลังจากนั้นไม่ต้องทำอะไรอีกเลย กินเสร็จ จ่ายเงินตามปกติ แต้มขึ้นเอง
ดูประวัติแต้มจะเห็นว่าแต่ละครั้งคนละคนจ่าย แต่แต้มเข้ากองเดียวกัน พ่อสะสม ลูกใช้ได้ ไม่ต้องมากินพร้อมกัน ไม่ต้องถือบัตรใบเดียวกัน
โปรโมชั่นมาถึงในแชตที่เขาเปิดอยู่แล้วทุกวัน และ ส่งต่อเข้ากลุ่มเพื่อนได้ในแตะเดียว โปรที่ถูกแชร์ต่อคือโฆษณาที่ร้านไม่ต้องจ่าย
พอจ่ายเงินเสร็จ ข้อความแต้มเด้งเองในไม่กี่วินาที ลูกค้ารู้สึกว่าร้านจำเขาได้ โดยที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง
ถ้าคุณทิ้งช่องทางติดต่อไว้ เราจะอ่านคำตอบแล้วส่งกลับไปว่าตัวเลขของร้านคุณกำลังบอกอะไร ภายในสองสามวัน
ทุกหน้าจอที่คุณกดดูมา เราออกแบบจากสิ่งที่เราคิดว่าร้านอาหารต้องการ ซึ่งอาจจะผิดก็ได้ สามคำถามนี้คือวิธีที่เราจะรู้ว่าผิดตรงไหน ก่อนจะลงมือสร้างอะไรให้ใครจริงๆ
ถ้าเจ้าของร้านส่วนใหญ่ตอบว่าไม่เคยคำนวณกำไรต่อจาน แปลว่าสิ่งที่ควรสร้างคือระบบต้นทุน ไม่ใช่ระบบสมาชิกแบบในเดโมนี้ เราถามก่อนสร้าง ถูกกว่าสร้างก่อนถาม